نویسنده: ملینا شمس

مهارت های ارتباطی

سخنان اشتباه و یا عبارات نادرست می تواند روابط بین کارمند و کارفرما را به طور کامل خراب کند و حتی باعث از دست رفتن شغل بشود. گاهی حتی ممکن است شخص منظور بدی هم نداشته باشد اما حرف خود را با ادبیاتی بیان کند که از جانب کارفرما به نحوی عدم مسئولیت پذیری در محیط کار تلقی شده و سبب بروز مشکلات بزرگ گردد. در این مقاله قصد داریم چند عبارت را که هرگز نباید به کارفرما بیان شود را با هم مرور کنیم.

این عبارات بیانگر عدم مسئولیت پذیری در محیط کار است

1- پول لازم دارم، خانه ام در حال تعمیر است، باید حقوقم را زیاد کنید!

بهترین موقعیت برای درخواست افزایش حقوق، شرایطی است که در کار خود به دستاوردهای ارزشمندی رسیده باشید و موفقیت هایی کسب کرده باشید. مشکلات اقتصادی شما به هیچ وجه ارتباطی با محل کار و روابط شغلی تان ندارد که به خاطر آن انتظار افزایش حقوق را داشته باشید. حتی شاید جملاتی که در این مورد بیان میکنید اصلا بی ادبانه به نظر نرسند اما رییس به مسائل شخصی شما توجهی نشان نمی دهد. فقط وقتی که شرایط خیلی دشوار و خارج از کنترل شد می توانید همراه با ادب و احترام درخواست مساعده کنید اما به غیر از این فقط باید این تیپ درخواست ها وقتی مطرح شوند که ثابت کنید از لحاظ کاری لیاقت افزایش حقوق را دارید. برای این هدف می توانید مطلب «چگونه در محل کارم پیشرفت کنم و رتبه ی شغلی خود را بالا ببرم» را بخوانید.

 عدم مسئولیت پذیری در محیط کار 

 

2- چون بعد از ناهار دیگر کاری برای انجام ندارم، محل کار را ترک کنم

وقتی شما ساعت کاری مشخصی دارید استفاده از این عبارت می تواند به روابط شما آسیب جدی بزند. گفتن این جمله نشان دهنده ی عدم مسئولیت پذیری در محیط کار و عدم علاقه ی شما به ماندن در محل کار است همچنین با بیان این درخواست به جای اینکه رفتن و آسوده شدن از کار نصیبتان شود، انبوهی از مسئولیت ها و وظایف جدید نصیبتان خواهد شد. فقط در شرایطی می توانید این درخواست را داشته باشید که کار روزانه ی شما طبق یک برنامه ی مشخص باشد. اگر همه ی این برنامه با دقت انجام شدند می توانید کار را ترک کنید.

بهترین جمله برای اجازه‌ی خروج «آیا می‌توانم بعد از ناهار محل کار را ترک کنم؟»  است. این جمله باید با بیان دلیل همراه باشد. اما یادتان باشد دلایلی مثل بی کاری و بی حوصلگی اصلا قابل قبول نیستند.

 

3- مشکل از من نبود همکارم مقصر بود

یکی از نشانه های مسئولیت پذیری در محیط کار و بلوغ فکری، توانایی پذیرفتن اشتباهات بدون محکوم کردن و یا مقصر دانستن دیگران است. اگر در شرایطی هم واقعا شخص دیگری مسئول بروز خطا در کار بوده است، راه های بسیاری وجود دارد تا آن را طوری به کارفرما اعلام کنید که به نوعی غیبت کردن و بدگویی از دیگران پیش رییس تلقی نشود. اگر اشتباهی رخ داده باشد و بابت آن تذکری دریافت کرده باشید، میتوانید با این جمله پاسخگو باشید:

«بله من باید به این مطلب توجه می کردم، کاملا حق با شماست. از این به بعد با دقت بیشتر مانع بروز این مشکل می شوم»

 

4- با این شرایط کار را رها می کنم

تهدید کردن برای ترک کار، نباید به سوء استفاده تبدیل شود. اگر پس از یکی دوبار این جمله باز هم از شما شنیده شود، به جای اینکه کار شما در محیط کار پیش برود دیگر کسی توجه چندانی نشان نمی دهد. به هر حال هرچقدر هم که در کار خود نابغه باشید، غیر قابل جایگزین نیستید. کمی دیرتر یا زودتر شخصی پیدا می شود که مسئولیت های شما را به عهده می گیرد. اگر واقعا قصد ترک این کسب و کار را دارید پس آن را انجام دهید. دیگر تکرار کردن مکرر آن معنایی ندارد.

 

5- ما که همیشه به این شکل کار می کردیم!

این جملات چه در مورد مقایسه ی تصمیمات رییس فعلی و سابق تان باشد و چه در مورد عادت های فردی شما، مناسب نمی باشد. اگر چنین مطلبی را استفاده کنید، اینطور به نظر می آید که میگویید «نظرات رییس سابق در این باره خیلی بهتر بود»

طبیعیست که هیچ کس این نوع مقایسه ها را دوست ندارد. به علاوه، این شکل جملات  نشان دهنده ی عدم تمایل شما برای تغییر و به نوعی تنبلی شماست. معمولا کارفرما ها افراد انعطاف پذیرتر  را نسبت به کسانی که خیلی سخت تغییر می کنند ترجیح می دهند.

 

6- حالا سعی ام را می کنم ببینم چه می شود!

این جمله یعنی خیلی هم تمایل ندارم کار به سرانجام برسد. وقتی از این عبارت استفاده می کنید میخواهید بگویید اگر هم به جایی نرسیدیم به راحتی از زیر مسئولیتم شانه خالی می کنم و این یعنی عدم مسئولیت پذیری در محیط کار. شما می گویید «حالا سعیم را می کنم» رییس می شنود «تمایلی به انجام این کار ندارم».

فقط جمله ی نمیتوانم این کار را انجام دهم از این عبارت بدتر است! پس هرگز از آن استفاده نکنید.

 

7- فعلا نمی توانم، سرم خیلی شلوغ است

وقتی رییس در حین انجام کار های قبلی، ناگهان کار جدیدی را به شما محول می کند احتمالا برنامه ی کاری شرکت تغییر کرده است. به همین دلیل لازم است که اولویت های کاری خود را کامل بشناسید. برخی کارها آنقدر از درجه ی بالایی از اهمیت نزد رییس برخوردارند که باید بقیه ی وظایف را کنار گذاشته و فقط روی آن تمرکز کنید. به همین دلیل در هنگام دریافت مسئولیت های جدید اگر از جانب کارفرما اشاره ای به اولویت ها نشد از او بپرسید « آیا این مسئولیت نسبت به کار روتین من اولویت دارد یا خیر».

 

ارسال دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نمایش دیدگاه ها

رضا رشیدی | 1397/07/30

دقیقا همینطوره. طرز بیان خیلی تاثیر داره. خیلی آموزنده بود ممنون

اشتراک گذاری

خبرهای مشابه

تازه ها

پربیننده ها