نویسنده: رزا عابدی

سلامت مو

تاریخچه پیدایش ماینوکسیدیل

در گذشته هنگامی که درمان ها به صورت سنتی انجام می گرفت تا امروزه که بشر توانسته است به دوران اوج تولید داروهای شیمیایی برسد، دانشمندان از یک ترکیب خاص برای ساخت دارو و یا کشف دارویی جدید استفاده می کردند. ماینوکسیدیل هم مانند خیلی از دارو ها که از عوارضشان برای از بین بردن بیماری بهره می گرفتند (برای نمونه جهت رفع بیماری آلوپسی از دارو های دارای کورتون استفاده می شد) در گذشته از ماینوکسیدیل به صورت قرص جهت باز کردن رگهای محیطی و افزایش جریان خون که در نهایت به درمان فشار خون بالا منجر میشداستفاده میکردند. یکی از عوارض این محصول که امروزه آن را با نام ماینوکسیدیل میشناسیم افزایش رشد موها درتمامی قسم تهای بدن بود. همین موضوع دانشمندان و محققان را برآن داشت تا ازاین عارضه در جهت مزیت سازی آن و استفاده موضعی برای رشد موها استفاده کنند. در برخی کشورها، این دارو به شکل‌های دیگر همچون فوم نیز ساخته شده و برای رفع مشکل ریزش مو در اختیار افراد قرار گرفته است.
 
ماینوکسیدیل امروزه به دو صورت موضعی و خوراکی شکل در بازار موجود است.که هرگدام برای مصارف مسقتل از هم استفاده میشوند.. ماینوکسیدیل خوراکی برای درمان فشارخون بالا و ماینوکسیدیل موضعی در درمان ریزش مو و طاسی برای آقایان و خانم ها مورد استفاده قرار میگیرد که علاوه بر قطع ریزش مو میتواند ریزش های سکه ایی را درمان کرده و قوت کافی به ریشهای موی افراد شیمی درمانی شده جهت بازگرداندن موهایشان را برگرداند. 
 

هدف

ماینوکسیدیل اولین بار برای درمان ریزش موی آندروژنتیک مورد تایید سازمان غذا و داروی آمریکا FDA  قرار گرفت. قبل از این زمان، ازماینوکسیدیل تنها در جهت رفع مشکلات خونی به صورت قرص خوراکی برای درمان افراد مبتلا به فشار خون استفاده میشد که عوارض جانبی آن شامل رشد مو و بهبود شرایط طاسی بود. شناخته شدن این دارو برای درمان طاسی به خاطر تاثیر کلی آن در راستای اهداف زیبایی و بازیابی کامل رشد مو بر روی سر می‌باشد. در حقیقت ماینوکسیدیل به سبب راه اندازی جریان خونه و تحریک فولیکول ها می‌تواند فرآیند رشد مو در نواحی مختلف سر را تحریک کرده و باعث شود رشد مو در بخش های مختلف بدن آغاز شود.

چه کسانی باید در استفاده از این دارو دقت کنند؟

افرادی که واکنش های غیرعادی یا آلرژیک به داروی ماینوکسیدیل یا پروپیلن گلیکول (یک ماده شیمیایی غیرفعال در محلول ماینوکسیدیل) دارند، باید از مصرف محلول موضعی ماینوکسیدیل پرهیز کنند. بعلاوه  اگر کسی قبلا سابقه واکنش آلرژیک به رنگ مو و یا مواد نگه دارنده داشته نباید ازاین محصول استفاده کند چرا که با استفاده از ماینوکسیدیل امکان واکنش بدن بصورت خارش،التهاب و سوزش هست همچنین ممکن است مکانی که از دارو استفاده کرده اند دچار زخم شود.بنابراین حتما با نظر پزشک متخصص شروع به استفاده دارو بکنید. 
افرادی که از کورتیزون یا داروهای مانند کورتیزون (کورتیکو استروئید)، وازلین، یا ترتینوئین بصورت موضعی روی سرشان استفاده می‌کنند، باید قبل از استفاده ماینوکسیدیل با پزشک معالج خود صحبت و مشورت نمایند. در حقیقت استفاده از هر یک از این داروها به همراه ماینوکسیدیل می‌تواند باعث جذب بیش از حد دارو توسط بدن شده و ریسک مشاهده عوارض جانبی را افزایش دهد. علاوه بر این، افراد دچار مشکلات یا التهاب پوست سر همچون آفتاب‌سوختگی نیز ممکن است در نتیجه مصرف این دارو با مشکلات مشابه مواجه شوند.
بهتر است ماینوکسیدیل جهت فشار خون بالا فقط تحت نظارت پزشک مصرف شود تا به این ترتیب مقدار زیادی از دارو توسط بدن جذب نشود. در حقیقت مصرف مقادیر بیش از حد این دارو می‌تواند شدت علائم مشکل را تشدید کرده و عوارض جانبی همچون افزایش فشار خون را برای بیمار به همراه داشته باشد.
در نظر داشته باشید ماینوکسیدیل میتواند از طریق شیر مادر به کودک انتقال داده شود بنابراین این دارو برای مادران شیر شده و یا باردار منع مصرف دارد. همچنین افرادی که دارای بیماری های پوستی ، اگزما ، عفونت های پوست ، بیماران قلبی ویا افرادی که سکته قلبی کرده اند ، نارسایی کلیه دارند و مخصوصا بیماران کبد حتما باید توجه داشته باشند که در قدم اول خود باید به متخصص مشکلات گفته شده خود رجوع کنند و در جهت رضایت متخصص خود از معاینه ، استفاده از ماینوکسیدل را توسط متخصص مخصوص خود آغاز کنند .

توضیح دارو

 
ماینوکسیدیل جهت مصارف درمان ریزش مو به صورت محلول موضعی حاوی 2% یا 5% پروپیلن گلیکول موجود است. پروپیلن گلیکول باعث میشودکه ماینوکسیدیل به صورت هماهنگ بر روی کل ناحیه سر پخش شده و به سادگی جذب پوست می‌شود. در سال 2001، محلول 5% این دارو برای استفاده جهت درمان ریزش موی مردان مورد تایید سازمان غذا و داروی آمریکا قرار گرفت. توسط انگشت دست و یا هر وسیله انتقال دهنده دیگری هربار تقریبا یک میلی از این محلول را به پوست سرتان بمالید. این محلول می‌بایست در مرکز ناحیه تحت درمان قرار گرفته و به سمت خارج آن کشیده شودتوجه داشته باشید در صورتیکه که یک وعده را فراموش کردید ابدا دوز دفعه بعدی را افزایش ندهید و ورال همیشگی را در پیش بگیرید در آخر این محلول برای افراد زیر 18 سال اصلا توصیه نمیشود.

نحوه استفاده از ماینوکسیدیل

روش مصرف ماینوکسیدیل

  • یک یا دو مرتبه در یک روز، هر بار یک سی سی یا 15 قطره روی پوست سر خشک با قطره چکان ریخته شود و برای توزیع  بهتر کمی ماساژ داده شود

  • در مورد ماینوکسیدیل هایی که حالت اسپری دارند هر بار باید 7 پاف استفاده شود.

  • یک ساعت زمان برای جذب ماینوکسیدیل لازم است.

  • اگر در این مدت موها دوباره خیس شد، باید ماینوکسیدیل را دوباره تجدید کرد بعد از یک ساعت میتوان حمام کرد. البته دوش گرفتن بعد از استفاده ازماینوکسیدیل الزامی نیست. 


 داروی ماینوکسیدیل جهت استعمال خارجی دارای 2 مدل مختلف یعنی 2% و 5% است که عموما نوع اول برای بانوان و برخی مناطق از بدن آقایان مانند ریش و سبیل استفاده می شود و نوع دوم و قویترآن هم برای موی آقایان است. برای استفاده از این محصول سر انگشتان و یا لوله مخصوص اسپری که با خود محلول به فروش می رسد را هر شب پیش از خوابیدن به پوست سر یا ریشه موها بمالید. حتما بعد از تمام شدن دستها و مناطقی را که نیاز نیست و محلول به آنها خورده بشورید. از وارد شدن این محلول به چشم بشدت پرهیز کنید.
 

محلول و فوم ماینوکسیدیل چه تفاوتی دارند

فوم این محصول بیشتر برای افرادی که بیماری طاسی دارند و یا این که مو های خود را از ته تراشیده اند مناسب می باشد. این افراد به علت اینکه موهایشان کم است محلول از سرشان سر میخورد و با پیشانی برخورد میکند به همین جهت محلول مناسب این افراد نیست.
در افرادی هم دارای موها پر پشت و بلند هستن استفاده از فوم موجب میشود که مواد به پوست سرشان نرسد و اثر بخشی این دارو پائین بیایید از همین حیث بهتر است که این افراد از محلول استفاده کنند که به خوبی به پوست سر و ریشها ی موهایشان نفوذ کند.
همچنین فوم های ماینوکسیدل برای افرادی که به محلول آن حساسیت دارند مناسب تر است و معمولا افراد با استفاده از این فوم ها خارش کمتری احساس می کنند.

عوارض محلول ماینوکسیدیل

محلول ماینوکسیدیل هم ماننده خیلی از داروهای دیگر در کنار مزیت هایی که دارد  با معایب و عوارضی هم همراه است. عوارضی از قبیل ملتهب شدن پوست سر،خارش های مداوم پوست سرو در برخی موارد پوسته پوسته شدن آن اشاره کرد.مشکل دیگر این دارو خصوصا در نوع محلول برخورد ناخواسته مواد با قسمتهایی از بدن است که مورد نظر شخص مصرف کننده نیس برخورد دارو با این مناطق باعث رویش مو در آن قسمتها میشود که علی الخصوص برای خانمها خوشایند نیست.

دیگر عوارض جدی تر محلول ماینوکسیدل

به علت اجبار برای مصرف مداوم و طولانی مدت این محصول از نظر مالی کمی گران تمام میشود.
  • به محض قطع مصرف دارو متاسفانه مجدد شاهد کم پشتی موها خواهید شد

  • اختلال در در هورمون های جنسی

  • نازک کردن پوست

سایر عوارضی که به ندرت پیش می آید

  • ورم دست و پا

  • تغییر در تعداد ضربان قلب و ما منظم شدن آن

  • سردرد

  • پایین آوردن فشار خون

  • بالا رفتن وزن

  • احساس درد در ناحیه سینه

مزایای محلول ماینوکسیدیل

  • اعتقاد پزشکان بر اینست که محلول ماینوکسیدیل بخصوص برای مردانی که سنشان زیاد نیست و در حدود 20 ساله هستند و موهای نازکی دارند میتواند بسیار موثر واقع شود.

  • همچنین این محلول میتواند در درمان طاسی های ارثی نیز موثر باشد.

  • مزیت دیگر محلول ماینوکسیدیل سهولت در تهیه آن است. این محلول نه تنها به نسخه پزشک نیاز ندارد بلکه در تمام داروخانه ها هم پیدا میشود. اما بهتر است پیش از استفاده با پزشک درباره استفاده از آن مشورت شود و به صورت خودسرانه استفاده نشود.

  • افزایش ریزش مو با مصرف ماینوکسیدیل در شروع درمان

غالبا در هفته های نخست مصرف ماینوکسیدیل (2 تا 8 هفته اولیه) شاهد افزایش ریزش مو هستیم اما با ادامه دادن مصرف آن این مشکل برطرف خواهد شد.

نگهداری از محلول ماینوکسیدیل

بعد از استفاده حتما از بسته شدن درب محصول اطمینان حاصل فرمائید و از دسترس کودکان دور نگه دارید.
بهتر است محلول در دمای اتاق و حتما دور از حرارت و رطوبت نگه داری شود.
حتما در زمان خرید به تاریخ انقضای محصول توجه فرمائید و بعد از گذشتن موعد آن از مصرف آن خودداری کنید.

استفاده از محلول ماینوکسیدیل برای افراد زیر ممنوع می باشد:

  • زنانی که باردار هستند.

  • افراد زیر 18 سال و بالای 65 سال

  • اشخاصی که حساسیت های پوستی دارند که موجب بروز زخم در بدنشان میشود.

مصرف بیش از حد یا اوردوز

از خوردن و یا چشیدن این دارو بشدت خودداری کنید اگر هم مشکوک به خوردن یا مصرف بیش از اندازه دارو هستید با شماره فوریت های واحد مسمویت یا اورژآنس تماس بگیرید.
شماره تلفن مرکز کنترل مسمومیت: ۰۹۶۴۶ 
شماره تلفن اورژانس: ۱۱۵ 
علائم مصرف بیش از حد ممکن است شامل: سرگیجه، خواب آلودگی، ضعف، گرگرفتگی باشد.
توجه: به طور منظم به پزشک و یا آزمایشگاه مراجعه کنید.
 

دوز از دست رفته (وعده فراموش شده)

اگر وعده ای را فراموش کردید سعی نکنید در دفعه بعدی آن را جبران کنید و مصف محلول را بالاتر ببرید. بلکه طبق برنامه گذشته خود پیش بروید.
 

ارسال دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

اشتراک گذاری